Je eerste eigen fiets vergeet je nooit

Mijn nieuwe fiets rijdt superlekker! Het is een e-bike. Nu leg ik snel en soepel de afstand af tussen huis en mijn werk. Hup, uit de auto en op de fiets. Heerlijk én gezond! Onze auto is verkocht, als het nodig is gebruiken we een deelauto van Greenwheels. Dat scheelt in de kosten. Ik woon in de stad en heb een vergunning nodig om te parkeren. Bovendien is er een tekort aan parkeerplekken dus het was altijd zoeken naar een plekje. Van die ellende zijn we nu verlost want de deelauto heeft een eigen vaste parkeerplaats.

Een ongelukkig voorval

De e-bike is de achtste en tegelijk meest kostbare fiets die ik ooit bezat. Mijn eerste fiets kreeg ik voor mijn derde verjaardag. Toen ik die ochtend beneden kwam stond er een groot pakket midden in de kamer. Ik mocht het papier eraf scheuren en daar stond ie: een prachtige roze meisjes fiets met witte banden en zijwieltjes. Aan het stuur hing een mandje en achter het zadel een zitje voor mijn pop. Ik was gek op fietsen. Als we boodschappen gingen doen of mama bracht me naar de peuterspeelzaal dan ging ik altijd op de fiets. Ik heb er een keer een klein ongeluk mee gehad toen we een kruispunt naderden. Mijn moeder had mijn broertje in de buggy en riep dat ik moest wachten met oversteken. Ik verstond haar niet goed vanwege lawaai van bouwmachines en dacht dat ik over mocht. Het was een zebrapad, maar een onoplettende automobilist zag mij niet, remde wel maar net te laat. Ik werd met fiets en al een stukje verderop geschoven. Mijn moeder gilde en was helemaal van streek. Ik had niks en was vooral boos omdat mijn fietsje was beschadigd. Iemand had kennelijk de politie gebeld want die kwamen poolshoogte nemen. Ik zei tegen de agent dat het heel erg was dat mijn fiets kapot was. Dat begreep die agent wel. Hij keek naar mijn fiets, boog hier en daar een stang terug en het probleem was opgelost. Mijn moeder wil nog steeds liever niet terugdenken aan dit voorval.

Tweedehands

Toen ik niet meer op mij roze fietsje paste, kreeg ik de fiets van mijn broer. Een lelijk afgetrapt ding. Maar hij fietste nog en ‘mama had geen geldboom.’ Op de lagere school kreeg ik een oranje fiets met een hoog stuur. Dat was wel stoer.  Mijn vierde fiets kreeg ik in de brugklas, met drie versnellingen. Dat was wel fijn als ik ’s ochtends weer eens te laat van huis ging. In mijn studententijd gingen nummers vijf en zes er snel doorheen. Oude tweedehandsjes die ik buiten moest stallen bij gebrek aan een kelderbox in het studentenhuis. Een ervan is gestolen en de andere daar is een auto overheen gereden toen hij was omgevallen en op straat terecht was gekomen. Eenmaal getrouwd kochten we twee mooie toerfietsen waar jarenlang plezier van hadden. We hebben er vele mooie ritten mee mogen maken. Hopelijk mag ik met deze e-bike, naast het forensen ook weer veel mooie routes gaan rijden.

About

No Comments

Leave a Comment